Stolica Pomorza, to obok Szczecina i Gdyni najważniejszy ośrodek portowy w Rzeczpospolitej. Typowo portowy charakter miasto posiadało już w VII wieku, kiedy to prawdopodobnie zostało założone. Początkowo tereny delty Wisły zamieszkiwały plemiona bałtyckie zajmujące się rzemiosłem i rybactwem. W dziesiątym wieku Gdańsk stał się biskupstwem, a panowali w nim książęta pomorscy. Do Rzeczpospolitej, stolica Pomorza została dołączona w czasach Bolesława Krzywoustego, po jego zwycięstwie nad Pomorzanami. Miejsce to jednak, posiadało bardzo silne tendencje separatystyczne, stąd też jego liczne autonomie. Kolejne wieki oznaczały dla Gdańska krzyżacki najazd, wiele antyzakonnych powstań oraz wojny. Dopiero po pokonaniu Krzyżaków pod Grunwaldem, ówczesny władca Polski, Władysław Jagiełło zdołał przyłączyć ważny strategicznie port do Rzeczpospolitej - niestety na krótko. Wkrótce Gdańsk przystąpił do wrogiego Polsce Związku Pruskiego pod przewodnictwem Zakonu Krzyżackiego.
W tym momencie warto podkreślić znaczącą wartość stolicy województwa pomorskiego w Środkowej Europie. W XV wieku Stary Kontynent podzielony był na dwie części: część zachodnią, rozwiniętą technologicznie, z rozwiniętymi manufakturami, typowo rzemieślniczą, a nawet - przemysłową, oraz środkowo - wschodnią, nastawioną głównie na wytwarzanie drewna i zboża. Między obiema częściami Europy panowała nierozerwalna więź - zależność handlowa. W tamtych czasach sieć dróg nie była tak dobrze rozwinięta jak współcześnie, a nawet nie dorównywała trasom z czasów świetności starożytnego Imperium Rzymskiego. Transport towarów był więc niezwykle uciążliwy i drogi - zwłaszcza tak masywnych towarów jak drzewo i zboża. W trudnym położeniu więc znajdowały się szczególnie kraje wschodnie, a w szczególności Rzeczpospolita. Na szczęście ukształtowanie terenu naszego kraju umożliwiało dogodny spływ licznymi rzekami i innymi ciekami wodnymi po niemal całym terenie Rzeczpospolitej, od Morza Czarnego, aż do Bałtyku. Oczywiste jest więc, że najlepszą formą transportu produktów wytwarzanych w naszym kraju do odległych państw Zachodniej Europy stała się żegluga śródlądowa oraz morska. Jako, że najdłuższą i najlepiej łączącą południe Polski z Morzem Bałtyckim rzeką w kraju Jagiellonów była Wisła, kluczową rolę w europejskim procesie transportowym odgrywał Gdańsk. Był to wówczas największy po Antwerpii port oraz ośrodek handlu w Europie, a także największe w tej części kontynentu skupisko ludności. Niestety, miasto to znajdowało się w posiadaniu Krzyżaków, którzy skutecznie uniemożliwiali Rzeczpospolitej normalne korzystanie z usług gdańskiego portu, nakładając na polskie towary przytłaczające cła, które sprawiały, że produkcja, transport, a zwłaszcza handel stawały się dla krajowych wytwórców nieopłacalne. Sytuacja ta była niezwykle groźna, bowiem cała gospodarka Rzeczpospolitej opierała się właśnie na handlu z zachodem. Stąd też liczne wojny. Położenie Polski z pozoru zaczęło się poprawiać po odniesieniu zwycięstwa nad Krzyżakami pod Grunwaldem, jednakże dopiero rok 1525 (hołd pruski) ostatecznie zakończył okres panowania zakonników w na Pomorzu. Państwo Krzyżaków stało się lennem Polski.
Podobnie jak i inne zachodnie i północne ziemie Polski, podczas rozbiorów Rzeczpospolitej, Gdańsk został zagarnięty przez Prusy. Miało to miejsce w 1793 roku. W czasie zaborów, miasto to zostało silnie zniemczone - było to tym łatwiejsze, iż ludność Gdańska stanowili zarówno Polacy, jak i rodzimi Prusacy. Mimo to, dzięki prężnym ośrodkom polskiej kultury, miasto przetrwało jako polskie ponad 100 lat panowania niemieckiego i po drugiej wojnie światowej zostało na powrót włączone w granice Rzeczpospolitej. Nieszczęśliwie, z powodów politycznych, Gdańsk po dwóch latach został II Rzeczpospolitej odebrany i stał się tzw. Wolnym Miastem (w którym w miarę zbliżania się drugiej wojny światowej, rzeczywistą władzę przejmowali Niemcy). Jednak do samego końca, część polskich urzędów pozostała w mieście. Jednym z nich była poczta - Westerplatte. To właśnie ona 1 września 1939 roku, jako pierwsza w Rzeczpospolitej stawiła czoło hitlerowskim agresorom. Na szczęście, po zakończeniu II wojny światowej, Gdańsk został ostatecznie i nierozerwalnie włączony w granice Rzeczpospolitej, a zamieszkująca go ludność niemiecka uległa przymusowej emigracji na zachód. Gdańsk w czasach socjalizmu w Polsce na powrót stała się jednym z najważniejszych polskich portów i stoczni, a także ostoją związków robotniczych oraz kolebką Solidarności. Można śmiało rzec, iż bez Gdańska dzieje Polski zapewne potoczyłyby się całkiem inaczej..
W związku z niezwykle zasobną historią, stolica województwa pomorskiego posiada wiele przepięknych, bardzo wartościowych zabytków, zarówno z czasów panowania Piastów, Jagiellonów, Krzyżaków, Prusaków, a także z okresu działań Solidarności. Aby zwiedzić przynajmniej te najważniejsze, warto przyjechać do stolicy Pomorza na dłużej, wcześniej rezerwując pokój w jednym z wielu, gdańskich hoteli. Warte polecenia są przede wszystkim dwa hotele Gdańsk: Pałac w Leźnie oraz Hotel Dwór Oliwski. Miłośników historii obydwa te miejsca oczarują wspaniałym położeniem (hotele mieszczą się w zabytkowych dworkach z XVII wieku), wysokim standardem oferowanych usług, a także doskonałą lokalizacją.